E humba shoqen e jetes, nuk po muj me dal prej shpis, ende nuk e kom pranu faktin qe Ajo nuk eshte me! | Histori Të Jetës
humba

E humba shoqen e jetes, nuk po muj me dal prej shpis, ende nuk e kom pranu faktin qe Ajo nuk eshte me!

E humba shoqen e jetes, nuk po muj me dal prej shpis, ende nuk e kom pranu faktin qe Ajo nuk eshte me! – Pershendetje histori te jetes ju lutem anonime jam 20 vjeqare kur kam qen ne klas te 10 u bera shoqe me nje vajz u beme shoqe te ngusht ka qen nje shoqe aq e mir sa qe krejt jeten time ma ka ndryshuar kur ishim bashk nuk na interesojke asgje per askend ishim aq te lidhura bashk dhe asnjeher nuk jemi grindur sdi pse na e muren inatin ata tjert te klases sa qe gjithmon gjojshin naj arsye per me na prish por asnjeher nuk kan mujt me na prish gjithmon kur bojsha plan me shku ne pushime dika e merrsha edhe ata me veti asnjeher nuk kam shkuar pa te nese nuk vike aja as un nuk shkojsha se smu rrike pa to nese aja nuk shkojke ne shkoll as un nuk shkojsha te miren e te keqen e kemi ndar bashk asnje gje se kemi fshehur nga njera tjetra kur delshim bashk neper qytet aq shum qeshnim e ze te lart e bejshim ndonje budallak sa qe njerezit na thojshin a jeni te çmendura a qa o puna juve por neve nuk na kan interesu asnjeher qa na thojn njerzt gjeth kemi bo qa kem dasht vet nuk ja kem prish asnjeher njona tjetres qejfin gjithmon kemi ditur qysh me u kenaq me njera tjetren me von aja u semur nga nje semundje e keqe kur aja me tregoj qe eshte e semur un u trondita nuk i besojsha i thojsha je ka me genjen e ke sa per me kqyr qa po thom e qa po boj aja me thojke jo osht e vertet edhe disa muaj me kan mbetur per te jetuar un aq shum u merzita sa qe i thash nese osht nevoja edhe jeten per ty e jap beri jo ska zgjidhje i thash ta lojm ket tem te semundjes hajde shkojm qetu te blejm najsen edhe ram dakort per te shkuar se bashku vetem per ta vizituar prizerenin se asaj shum i pelqejke por sju plotesua asnjeher aja deshir per te shkuar ne prizren ate dit qe e lam per te shkuar asaj iu perkeqesua gjendja shkova pran saj dhe para se te vdiste me tha mos me harro moter gjithmon kujtom hajde perdit tek vorri e vizitom dhe asnjeher mos e bo naj shoqe ma te ngusht se mu un fillova te qaj i thash mos u brengos sepse ti je gjeja me e shtenjet e imja dhe gjithmon do jesh ti do sherohesh dhe ne do vazhdojm aty ku kemi mbetur aja pas nje ore nderroi jet un nuk besova qe aja vdiq nganjeher me duket qe e shoh dhe asnjeher nuk kam marrur guxim te dal ne qytet ne vendet ku kemi qen bashk sepse me duket qe ata e shoh ende nuk e kam harruar edhe pse u benen 2 vite qe ka vdekur rri vetem ne shtepi sdal askund plizz naj keshill se si ta largoj vetem pak nga mendja se nuk po muj as me dal me kerkon neper qytet kur so aja ende nuk e kom pranu faktin qe aja nuk eshte me.