dhurova veshken

Burri ja dhurova veshken time por nuk i bani, po kam frik shume me m’lan veq vet me femije!

Burri ja dhurova veshken time por nuk i bani, po kam frik shume me m’lan veq vet me femije! – Tung jam nje vajz 21 vjeqare qysh ne moshen dy vjeqare me vdiq babi mbeta jetim. Kur isha nje engjull i vogel qe zoti ma mori nje krah por kur mami me la nuk munda me te fluturoja se nuk e kisha asnjerin krah. Ishim tri motra pa vella u rritem me shum mundime mungesa e prinderve me digjte flak zemren time. U rrita i bera 17 vjet u dashurova me nje djal qe jeten ma beri me te lumtur kujdesej per mua netet qe i kaloja dikur duke qajtur i kaloja ne tel duke qeshur. Kaloi nje dit u martuam jeta filloj te behet e lumtur pas 9 muaj martes, zoti me bekoi me nje djal ishin ditet me te lumtura ne jeten time.engjulli im rritej qdo dit nje femij i bukur dhe i urt e shikoja si rritej dhe jeta ime mbushej qdo dit me lumturi. I beri dy vjet dhe fillova te punoj ti ndimoj burrit qe djalit mos ti mungonte. Jeta ime tashme vazhdonte mir gjithqka qka kam dashur ne jet mu realizua mendova qe vuajtjet e femiris mu kthyen ne gezime por gabova e harrova fjalen qe “jetimi nuk knaqet kurr ne jet”. Nje dit erdha prej punes dhe e pash burrin te shtrir i thash qka ki tha asgje isha te mjeku me tha nje ftofje e vogel analizat mi ba po jam mir tash mka kalue. Mas dy dite i beri analizat kur ja qoj mjekut i kishin dal keq dhe i kishte then te shkoj ne prishtin nspital. Ishte bajrami sme tregoj asgje kur tre dit tbajramit me qoj npun e me vllaun e vet kishte shkuar nspital. Ne oren 5 e perfundova punen kur me thirri ne telefon dhe me tregoj qe kishte hyr ne dializ mu ka dok qe qjelli ra mbi mua. Qq shum jam merzit sa sdoja ma me jetu. Qe 8 muaj asht ndializ po merzitna ma shum se nuk po mundem mi ndihmu se veshka e jem nuk i bani edhe po kam frik shume me me lan vet me femije. Me falni nese e teprova deshta ta ndaj dhimbjen tem me te tjeret faleminderit!