ne rruge

Nuk pendohem qe bera mardhenie me Mesuesin tim por me ka lene ne rruge, nuk mundem me pranu realitetin qe…

Nuk pendohem qe bera mardhenie me Mesuesin tim por me ka lene ne rruge, nuk mundem me pranu realitetin qe… – Pershendetje! Anonim ju lutem! M’falni ngase historia ime eshte pak e gjate. Jam nje vajze 22 vjeqare, kur isha ne shkollen e mesme kisha probleme me lenden e biologjise, per me pas arritje ne kete lende mu ofrua nje ndihme nga ish mesuesi i shkolles fillore, te cilin e kisha kusheri t’gjakut, ndihmen e pranova pasi aj- ish mesuesi im punonte ne shkolle t’fshatit, po ashtu aty punonin edhe disa t’aferm t’mi… Aty fillova te shkoj pothuajse qdo pasdite, pasi mesimin ne Gjimnaz e perfundoja paradite, isha 16 vjeqare, ushtrimin e lendes e beja ne kabinet te kusheririt (ish mesuesit), e cili filloj te me bezdiste, t’me perqafoj, t’ma fuste shuplak kinse per hajgare, vetem per te qene me i afert me mua, heren e par kur me perqafoj jam ndi shume keq, dhe i thash: paske ndryshuar shume. Aj mu kthye mos je duke keqkuptu, une te kam si motren time, jemi t’afert, dhe une u pendova per ato fjale qe ja thash, mendova se u nguta pak. Keshtu aj vazhdonte me fjalet e tij, si dhe me veprat e tij arrogante derisa me beri per vete. Ndodhen 2 puthje ne kabinetin e tij, te cilat me tmerruan, u ktheva n’shtepi, mirepo mendjen e kisha tek aj, se si ma beri kete gje, telefoni im nuk kishte te ndalur nga thirrjet e tij, kisha frig mos ndokush i familjes t’ma merr telefonin dhe i shikon thirrjet e tij, nuk kisha mundesi qe ta ndalja ate, kushti i tij i vetem per tu ndalur me telefonata ishte te dilja une me te per t’pir kafe, dhe per ta diskutuar qeshtjen, ne rregull pranova. Kur u takuam t’ju them te drejten filluan t’me kapin disa flutura ne bark, fillova ta dua ate, as qe e kam menduar ta dua kete njeri, mirepo ndodhi ngase isha shume naive. Nejse takim pas takimi fshehurazi nga te dy familjet tona, pas disa muajve kishim edhe intimitet, fillova ta dashuroj marrezisht, qdo gje qe kisha i takonte edhe atij, dhe asnjehere nuk mendova ti them se si do ja bejm punes me familjet tona, ngase ata nuk do te kishin pranuar, mirepo vetem mendoja si te dal me te, ku te fshiheshim, keshtu nje vit kaloj, qdo takim i joni ishte me frike. Mandej fillova studimet ne Prishtine, mirepo takimet tona pothuajse u keputen te gjitha, filloj nje interes tjeter, aj vinte vetem kur une beja ndonje shpenzim te madh te parave per te, i vetmi komunikim i imi jane mesazhet ne telefon qe ja dergoj, qe nuk mundet me mi blloku, pasi qe thirrjet mi ka bllokuar tash e 4 vite. Takimet ndodhin nje here ne 4 muaj apo 5 muaj, vetem nga nje ore, pasi qe aj thot e kam agjenden e ngarkuar, ndersa per koleget e punes gjene kohe gjithehere. Tani i mendoj gjerat me ndryshe, ngase kam mbaruar fakultetin, kam hy ne pune, mirepo ate e kam oksigjen, nuk di si t’ja beje pa te, e kuptoj realitetin si me ka bere per vete dhe me ka lene ne rruge, mirepo nuk ja pranoj vetit realitetin, e kam shume veshtire te bindem, ngase ishte i vetmi mashkull qe une pranova ne kete jete, e dua shume, mirepo aj… Aj vetem ma prishi jeten, dhe shume shpejt do me harroj per gjithe. Nuk pendohem per intimitet qe kisha me te, ngase e kam dashur shume, mirepo pendohna per kohen qe humba per te, se bashku me kohen bumba edhe shume gjera, keshtu duke pasur probleme me shendet, probleme me shoqeri, ngase kisha krize nervore, e shume, e shume gjera tjera. Ju kisha lutur te me keshilloni, mirepo mundohuni t’ma kuptoni gjendjen Ju kisha lutur te komentoni pa ofendime, ngase qdo njeri nga ne kemi halle te ndryshme Ju faleminderit qe ndat kohe per te lexuar brengen time!