Kur e thirra ne tel e kapi nje femije, i thash “A eshte X aty”, ma kthej “Ai o Babi jem”, mbeta pa fryme!

Kur e thirra ne tel e kapi nje femije, i thash “A eshte X aty”, ma kthej “Ai o Babi jem”, mbeta pa fryme! – Isha diku rreth te 21-tave, kur filloj ndjenja dhe fluturat ne bark mu zgjuan, po ju shkruaj me qaj hallin tim jo mem ndimu. U dashurova dhe mendova se mashkulli endrrave tane me erdhi. Kaluam shum caste bashk, nje bagazh kujtimesh qeshje dashuri romantik e qka jo! Nje dit mendova se tani eshte koha ti tregoj familjes dhe X-it time i thash do shpallemi fejese ? Ai me buzqeshje me tha rri se mire jemi keshtu edhe pake sa me pak e din njerzit aq me shum shijojm knaqesi, un prap si naive e dashuruar i besova. Kaluan muaj edhe 1 vit e gjysme ne ishim bashk, e dashuruar dhe e verbuar une. Asnjiher sme shkoi mendja pse ai sme njoftoi me askend nga familja vet sepse jetonte tjeter qytet, asnjiher sme shkoi mendja pse ai X u zhduke me dite dhe su lajmrojke aj kishte nji preteks gjithmon, i zgjuar i djallzuar e une naive dhe kok e kamb e dashuruar! Mbas nji kohe isha e merzitur dhe vendosa ta mar ne tel, sepse kishke 2 dit sme kishte thirrur, ne ate moment qe thirra gjysmen e shpirtit time. Filloj medalja e zez per mu dhe jeta me ndryshoj per 360 shkall. Aty e kapi nje zë i brisht femije dhe tha alo un qesha the thash alo a eshte X ( ne emer). Ajo tha po ai o babi jem ama po vjen a je ti msusja babit a… Une u shtanga mbeta pa frym dhe pa fjal, ju ktheva dhe thash voglushe … aj eshte i dashuri ime cfar flet ti. Ateher nje femer e kapi tel dhe tha me falni se qika e vogel eshte po kush jeni ju dhe kend e kerkoni, po ja perseris zonjes ne fjal emrin ajo tha ah burri ime qfar ju duhet?! Filloj zemra te me maltretu shpejt duart me ndjersuan dhe gati u alivanosa. Duke humb vetdijen ashtu si e perhumbur thash gabim gabim… Dhe me nuk mbaj nmend asgje. Te nesrit kur jam zgjuar kam qen ne intenziv dhe e di qe familja ime ishin aty shoqet dhe disa shoke te fakulltetit… Hapa syt dhe se pash fytyren e tij e kerkoja e pergjumur e lodhur por nuk e takoja, aty mbylla syt perseri dhe me sdoja ti hap. Mbas 2 dite qendrimi ne spital me erdh nje buqet lule dhe nje leter ku ma solli infermierja, e dashur me fal e di se nga une e ke kete dhembje por me beso se une ende te dua, por dua dhe gruan time dhe 2 vajzat e mia. Fillova te qaj te coptoj letren dhe te ulëris si e çmendur erdh ndihma dhe me qetesuan me barëra anti depresive, mbas 1 jave gjendje rehabilitimi me moren ne pytje ca psikolog, dhe pergjigja ime ishte e vetme e shkurt dhe e prerë. Dua të iki qe ketu, e perseritur qindra herë!! Perseri stafi reaguan me mbyllen dhe vazhduan me barëra qetësuese. Ironia fatit ishte se gruaja X ishte psikologe ne atë repart dhe filloi të me mar perseri ne pytje mbas 2 dite duke me qetësuar dhe duke më llastua se gjithqka do bëhet mire. Kur fillova pak ti besoj asaj dhe te hap zemren me te sepse ishte njera nder psikologet me te zgjuara dhe ja kishin besuar asaj kete pune ne kete rast delikat timin, unë ..fillova te belboj dua te flas me ty te hap zemren dhe ajo u gezua tha se do te ndihmoj der ne pafundsi .. karrika ime ishte perball tavolines saj, zyra ishte personale dhe shikova ne kompjuter te saj ajo mi merte shenimet shikova ne tavolin dhe aty kishte shum sende por me shkuan syt te fotoja e vajzave te saj .. mandej shikova foton e dyt duke folur isha dhe duke rrefyer rastin e ne ate moment pash ne foto X te perqafuar me psikologen ne foto. Dhe bertita ja ky, ky me ka shkaktuar kete kyyy dhe e gjuajta psikologen me duar ajo thiri sigurimin dhe me mbyllin ne çmendi. Duke munduar ata se une jam e çmendur, askush sme besonte më as vetes si besoja … duke mar barera qetsuese dhe anti depresive pa pasur nevoj, une isha mire ne mendje por e lenduar ne shpirte, ata sme besuan ata ishin te sigurt se une po kaloj depresion ata me mbyllnin dhe me helmonin me ilaqe… Ata me shkatrruan edhe njiher, ata! Deri sa nje nat von mblodha forcen dhe kerceva nga dritarja dhe nga kati II u gërvisha pak por ika… Dhe su ktheva kurr më, askush nuk din per fatin time sepse askush sme besoi tani jetoj e vetme por larg cdo gjaje qe me plagosi dhe me shkatrroi. Familja ime pret lajm nga une cdo dite, por un e ” çmendura” ndoshta jam humbur diku. Ashtu let mendojn te gjithe une tani jetoj e vetme por duke e mallkuar cdo dite X time, dhe sdu te iki nga kjo bote pa shku ne varrimin e tij, sepse dua te ja shkruaj mbi varrë TRADHTARË.